31 03, 2021

“Ik wil het niet zeggen”

2021-03-31T19:56:35+00:0031 maart 2021|

“Ik wil het niet zeggen.”
Yente is 9,6 jaar. Ze blijft op bepaalde woorden hangen, geeft ze zelf aan. Dan stottert ze en dat doet ze liever niet. Ik vraag Yente hoe haar stotteren eruit ziet. Een moeilijk vraag waar ze geen antwoord op weet.
De volgende sessie komt Yente met een kunstwerk de praktijk binnengestapt. Ze heeft een spreekwolkje geknutseld van karton en daarop geschreven ‘Ik wil het niet zeggen’.
Ze glimlacht naar me en laat de achterkant zien. Er zit een gat in en ik kijk haar verbaasd aan. ‘U mag erin grabbelen, ik heb er wat lekkers in verstopt voor u’ (paaseitjes).
Mooi hoe Yente zonder woorden weet weer te geven hoe het stotteren voor haar is. Ik ben er stil van.
Wie weet inspireert Yente jou op deze manier, om met iets creatiefs te laten zien hoe stotteren voor jou is!
13 03, 2021

Een zoon die stottert

2021-03-13T11:05:06+00:0013 maart 2021|

`De eerste keer dat ik het hoorde, hij zal nog geen 3 jaar zijn geweest, deed ik net alsof ik het niet opmerkte.
Ma-ma-ma-mag ik een bo-bo-bo-boterham?
Tuurlijk schat. Tuurlijk mag jij een boterham.
De tweede keer dat ik het hoorde, deed ik weer alsof ik het niet had gehoord. Maar ergens in mijn lichaam, op dat weeïge plekje net onder de maag, voelde ik mijn paniekspier even samentrekken.
Wat is dat nou? Hij zou toch niet?`

Floor Bakhuys Roozeboom schrijft een prachtig stuk over haar zoon. Klik hier voor het volledige artikel ´De wereld draait sneller dan mijn zoon kan spreken.´

9 03, 2021

Zeger van Noten in ‘Kamp Waes’

2021-03-13T10:57:53+00:009 maart 2021|

Gisteravond in ‘Kamp Waes’: Zeger Van Noten (24). Hij stottert. Hij vertelt dat hij niet alleen deelneemt om zijn fysieke capaciteiten te tonen, maar ook om af te rekenen met zijn spreekangst. Mooi om te zien wat de impact van zijn deelname is. Angst aangaan, openheid over stotteren. Klik hier voor het fragment.
4 03, 2021

Podcast VIP – Vrijheid in Praten van de Damsté-Groep

2021-03-04T12:38:44+00:004 maart 2021|

De Damsté-groep organiseert intensieve groepstherapie voor ouders van kinderen die stotteren, voor jongeren en voor volwassenen. Onlangs was de VIP – Vrijheid in Praten. Anneke Busser heeft als stottertherapeut meegedraaid in deze groepstherapie, waar 13 mensen die stotteren aan deelnamen. Na afloop heeft Anneke drie deelnemers geïnterviewd over hun ervaring met de VIP en daar is een Podcast van gemaakt door de Damsté-groep. Je kunt hier de Podcast beluisteren.

Via deze link kun je meer informatie vinden over het aanbod van de Damsté-groep. Naast de individuele therapie vormt de intensieve groepstherapie een waardevolle aanvulling op de behandeling van het stotteren.

 

4 03, 2021

Stevig Staan met Stotteren – Animatiefilmpje voor spreekbeurt

2021-03-04T12:17:26+00:004 maart 2021|

In de animatie leer je Sam kennen, een jongen van 9 jaar die stottert. Hij geeft je een kijkje in zijn leven met stotteren. Hij vertelt bijvoorbeeld over de verschillende manieren van stotteren en zijn gevoel bij het stotteren in verschillende situaties. Sam merkt dat als hij open is over zijn stotteren en er over praat, hij en anderen er beter mee om kunnen gaan. Hij staat hierdoor stevig met zijn stotteren.

Deze animatievideo is goed te gebruiken als aanvulling op een spreekbeurt. Na het bekijken van het filmpje kun je met elkaar praten over stotteren en/of andere dingen die klasgenoten moeilijk vinden. Hoe voelt een stotter? Wil jij graag zeggen wat je wilt, ook als je stottert? Hoe leg je uit wat stotteren is? Hoe kun je elkaar helpen?

Klik hier voor het filmpje.

6 02, 2021

Joe Biden en stotteren – een krachtig en soms ingewikkeld verhaal

2021-02-06T12:11:20+00:006 februari 2021|

Wauw. De machtigste persoon op de wereld stottert. Als dat geen voorbeeld is voor stotterende mensen. Of toch niet? Want, Biden spreekt zo goed als vloeiend en hij heeft het over het overwinnen van stotteren. Is dat dé boodschap? Toch zit er ook een inspirerend verhaal voor mensen die stotteren in; wat uitleg is wel op z’n plaats.

Klik hier voor het volledige artikel.

16 12, 2020

Corona Update

2020-12-16T19:05:41+00:0016 december 2020|

Behandelingen gaan tijdens de lockdown gewoon door. Er wordt met u overlegd of de behandeling op de praktijk plaats vindt of online.

13 10, 2020

Dus Joe Biden stottert. Nou en?

2020-10-13T20:11:31+00:0013 oktober 2020|

‘Natuurlijk wisten mensen in mijn omgeving dat ik niet vloeiend sprak. Ze hoorden de haperingen en de zinnen die halverwege plotseling een andere wending namen. Maar niemand wist hoe de angst die daarachter school invloed had op alles wat ik deed. Dat ik bij het zien van een menukaart bijvoorbeeld direct al een schifting maakte tussen de gerechten die ik wel en niet kon uitspreken. Of dat ik geen rechten was gaan studeren omdat ik me niet kon voorstellen dat ik ooit zou kunnen pleiten in een rechtbank.’ Casper Luckerhof.

Lees hier het hele artikel in de Volkskrant: https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/dus-joe-biden-stottert-nou-en~b78e2311/

8 09, 2020

Even voorstellen: Stagiaire

2020-09-15T13:30:02+00:008 september 2020|

Bapke van Blokland, vierdejaarsstudent Logopedie bij de Hogeschool Windesheim, loopt van september tot en met volgend jaar mei stage in onze praktijk.

Bapke is 41 jaar en werkt naast haar studie als communicatieadviseur. Ze woont in Den Haag, is getrouwd en heeft twee zoons: Hidde van 10 en Jon van 7 jaar. Ze houdt van yoga, hardlopen in de duinen en SUPpen op zee.

Ze wil heel graag logopedist worden; misschien zelfs stottertherapeut en wil daar zoveel mogelijk over leren tijdens deze stage.

Bapke loopt op dinsdagen mee met Marjon,  de vrijdagochtenden met Marleen en de vrijdagmiddagen met Anneke.

27 07, 2020

‘Liever denk ik niet aan het stotteren, want dan voel ik pijn’

2020-08-11T09:29:35+00:0027 juli 2020|

‘Liever denk ik niet aan het stotteren want dan voel ik pijn, een steekgevoel in mijn buik. De pijn neemt iets van mijn concentratie mee. Daardoor ga ik juist meer stotteren.’

Mark is 15 jaar. Hij stottert en weet heel goed onder woorden te brengen wat er gebeurt met zijn spreken.
Ik laat Mark tekenen waar de pijn zit en hoe het eruit ziet in zijn beleving. Dan vertelt hij over momenten waarop hij heftig stotterde. Die staan volgens hem op een zwarte bladzijde.

Een paar weken later zie ik Mark. Hij begint te tekenen (zie foto) en legt mij uit: ‘Het pijngevoel komt niet meer boven mijn schouders. Het komt gewoon niet meer zo hoog doordat ik wéét dat de pijn er is. Het boek met zwarte bladzijde, komt wel naar boven, maar niet meer als pijn. Het wordt veranderd naar een herinnering. Dat is er gewoon, daar voel ik verder geen pijn bij. En daardoor kan ik mij meer concentreren en is mijn spraak vloeiender. En mocht ik wel stotteren, dan is het geen steekgevoel. Ik wist het eerst wel, maar toen deed het nog wel pijn.’

Wat een mooi inzicht! Met toestemming van de cliënt mogen we zijn verhaal en tekeningen delen. De naam is veranderd i.v.m. de privacy.

Ga naar de bovenkant